คู่หูตลอดกาล!!
Yamada Ryosuke X Nakajima Yuto
คลิกดูภาพใหญ่ (มาก) จ้า ^^
ยามาดะ: ครั้งแรกที่ผมเจอยูโตะคุง ตอนนั้นผมไปออดิชั่นรายการทีวีครับ พอการออดิชั่นจบเรียบร้อยแล้ว ยูโตะคุงก็มาคุยกับผม “กลับบ้านด้วยกันนะ” ตอนนั้นเค้าแบกกระเป๋าใบใหญ่มากเลยล่ะครับ
ยูโตะ: อา.. ใช่ ใช่ ผมทำอย่างนั้นจริงๆด้วย (หัวเราะ) นึกออกแล้วๆ.. ตอนนั้นเพราะว่าบ้านเราอยู่ทางเดียวกันน่ะครับ เพราะงั้นหลังจากนั้นเป็นต้นมา เวลาที่เรากลับจากทำงานเราก็จะกลับด้วยกันตลอดเลยครับ เราได้คุยอะไรกันเยอะแยะเลย.. แต่พอหลังจากเข้าบริษัทมาซักปีนึง ยามะจังก็บอกว่าเค้าอยากจะออกจากการเป็นจูเนียร์ นายยังจำได้รึเปล่า
ยามาดะ: อ่า~~ ก็ตอนนั้นน่ะ ริวทาโร่ ที่เข้าบริษัทมาพร้อมๆกัน, ฮัชชี่ (ฮาชิโมโตะ ริวสุเกะ) แล้วก็ยูโตะคุง ทุกคนมีกลุ่มอยู่กันหมดแล้วนี่ ตอนนั้นก็มีแค่ผมคนเดียวที่ยังไม่มีกลุ่ม ก็เลยรู้สึกเสียใจ แล้วก็คิดว่าบางทีออกไปเลยจะดีกว่า
ยูโตะ: ตอนนั้นน่ะ ผมคิดในใจว่า “บ้ารึเปล่า!! นายเต้นได้ดีมากเลยนะ ทำไมจะต้องออกด้วยล่ะ” ผมไม่ได้พูดอะไรออกไป แต่จริงๆแล้วผมรู้สึกเศร้ามากเลยครับ ยามะจังเป็นคนที่เข้ากันได้ดี เราเต้นข้างๆกันมาตลอด แต่ว่ามีแค่ผมคนเดียวที่ได้รับเลือก.. ครับ พอผมได้ฟังสิ่งที่ยามะจังคิด ผมก็รู้สึกมืดมนไปด้วยเหมือนกัน
ยามาดะ: จริงครับ เพราะว่าตอนนั้นผมยังเด็กด้วยล่ะ ผมก็เลยไม่ค่อยได้คิดว่าคนอื่นเค้าจะคิดยังไง แล้วตอนที่ผมกำลังเศร้ามากๆเลย ผมก็ได้ไปฮาวายกับยูโตะคุงครับ!
ยูโตะ: ในระหว่างที่ทำงาน ก็จะมีเด็กจูเนียร์ใหม่ๆเข้ามาด้วยครับ ตอนแรกยามะจังไม่ได้โดนจับเข้ามาเป็นสมาชิก แต่ผมก็บอกเค้าไปว่า “ไปด้วยกันเถอะนะ~”
ยามาดะ: ขอบคุณนะ~ แต่เพราะว่าตอนนั้นผมยังไม่มีพาสปอร์ตครับ ทริปก็เลยต้องเลื่อนไปเป็นอาทิตย์เลย (หัวเราะ) ที่ฮาวายเราก็อยู่ด้วยกันตลอดเลยครับ ได้นอนห้องเดียวกันด้วยล่ะ
ยูโตะ: ตอนนั้นเป็นช่วงเวลาที่ดีจริงๆเลยเนอะ จนถึงตอนนี้ เราเคยทะเลาะกันแค่ครั้งเดียวเอง
ยามาดะ: แล้วพอได้เข้ามาเป็น JUMP พวกเราก็ยิ่งสนิทกันมากกว่าเดิมอีกครับ ถึงเราจะเคยทะเลาะกันบ้าง แต่นั่นก็เป็นแค่เรื่องไม่เป็นเรื่องน่ะครับ.. ยูโตะคุงเค้ามีนิสัยชอบเรียกร้องความเห็นใจครับ เค้าจะชอบพูดว่าเค้าเจ็บตรงนั้นตรงนี้
ยูโตะ: แต่ยามะจังก็ไม่เคยโกรธเลยนี่
ยามาดะ: วันนั้น ยูโตะคุงก็มาบอกอีกว่าวันนี้เค้าเจ็บที่ไหนซักที่ ผมก็คิดว่า “ชั้นจะแก้แค้นที่นายทำไว้เมื่อครั้งก่อน” แล้วก็เลยตีตรงที่เค้าบอกว่าเจ็บ
ยูโตะ: ผมก็เลยตะคอกอย่างโกรธสุดๆเลยครับ
ยามาดะ: ยูโตะคุงน่ะเป็นรุ่นพี่ใช่มั๊ยครับ เพราะฉะนั้นก็เลยมีกำแพงสูงมากั้นระหว่างเรา หัวใจของผมเต้นแรงมากเหมือนกับว่าจะแตกเป็นเสี่ยงๆเลยครับ
ยูโตะ: ตอนที่ถ่ายรูปด้วยกัน ผมรู้สึกได้ถึงความผ่อนคลายครับ ตอนนั้นเป็นการถ่ายรูปด้วยกันครั้งแรก ถ้าหากว่าพูดกันตามตรง มันก็เหมือนเป็นการทะเลาะกันระหว่างรุ่นพี่รุ่นน้องล่ะครับ ก็เหมือนกับเวลาแข่งวอลเลย์บอล บางทีที่เราต้องหันหน้าเข้าหากัน ซึ่งจะทำให้เรารู้สึกได้ถึงแรงกดดันของกันและกันครับ
ยามาดะ: ถึงแม้ว่าจะไม่มีกำแพงระหว่างรุ่นพี่รุ่นน้องแล้ว แต่ความรู้สึกนับถือก็ยังไม่เปลี่ยนไปนะครับ สำหรับผมแล้วยังไงยูโตะคุงก็เป็น “ยูโตะคุง” อยู่ดี ที่โรงเรียนเอง เพื่อนๆก็จะชอบมาถามว่า “ทั้งๆที่พวกนายอายุเท่ากัน ทำไมนายไม่เรียกเค้าว่า ‘ยูโตะ’ เฉยๆล่ะ “
* -คุง เป็นคำที่ผู้หญิงจะใช้เรียกผู้ชายแบบนับถือ
ยูโตะ: จริงครับ คนในรุ่นเดียวกันก็จะคิดว่ามันแปลก
ยามาดะ: สำหรับผมแล้ว การที่ผมเรียก “ยูโตะคุง” มันเป็นเหมือนกับการแปรงฟันน่ะครับ มันเป็นสิ่งที่ต้องทำ
ยูโตะ: สำหรับผม เวลาที่ผมได้ยินยามะจังเรียกผมแบบนั้น ผมมีความสุขมากเลยล่ะครับ มันให้ความรู้สึกแบบได้รับการไว้วางใจอะไรแบบนั้น ยามะจังได้แสดงละครเยอะมากเลยครับ แล้วก็จะได้เต้นอยู่ตรงกลางเวลาอยู่ใน JUMP ตลอด เวลาที่ผมเห็นแบบนั้น ผมก็จะคิดว่า “ยามะจังนี่พยายามได้ดีจริงๆเลยน๊า~” ยามะจังเป็นคนที่ฉลาดมากครับ ผมรู้ดีกว่าใครๆเลยล่ะ.. สิ่งที่ยามะจังเป็นในตอนนี้น่ะ ได้รับการยอมรับอย่างเต็มตัวเลยล่ะครับ ตัวอย่างเช่น ความพยายามของเค้าเวลาที่เต้น จะเห็นได้มาตลอดตั้งแต่สมัยที่เข้ามาแรกๆเลยล่ะ ถึงผมจะเป็นคนเดียวที่ได้ถือไมค์ร้องเพลง แต่คนที่เปล่งประกายอยู่ข้างหลังผมจะเป็นยามะจังเสมอครับ
ยามาดะ: พูดแบบนี้บางทีผมก็เขินนะเนี่ย แต่ยังไงผมก็มีความสุขมากจริงๆครับ
ยูโตะ: นี่เป็นครั้งแรกที่เรามาทำอะไรแบบนี้กัน ผมก็แอบรู้สึกแปลกๆเหมือนกันครับ
ยามาดะ: ใช่ๆ แต่ตอนนี้ผมรู้สึกแปลกสุดๆเลยล่ะ!! แต่เวลาที่ยูโตะคุงตีกลอง เค้าดูเท่ห์สุดๆเลยล่ะครับ เมื่อคอนเสิร์ตฤดูใบไม้ผลิที่ผ่านมา ไดจังได้เห็นยูโตะคุงตีกลอง แล้วก็บอกว่า “ถ้าเราไม่ทำอะไรอย่างเค้าบ้างต้องแย่แน่ๆเลยล่าาา~” ผมรู้สึกได้ถึงสัญญาณอันตรายเลยล่ะครับ.. เรื่องนี้ผมจะพูดแค่ตอนนี้เท่านั้นนะ (เขิน)
ยูโตะ: เห~ ผมเพิ่งจะได้ยินเรื่องอย่างนี้เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย
ยามาดะ: นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมวงดนตรีของ JUMP ถึงได้ดูจริงจังขึ้นมา ถึงแม้ว่าอัตราการประสบความสำเร็จจะสูง แต่ว่าเพราะพวกเรากำลังโต มันก็เลยอาจจะเป็นอาวุธที่สำคัญของ JUMP ก็ได้ จริงๆแล้วมันเหมือนเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดสำหรับแฟนๆน่ะครับ
ยูโตะ: บางทีผมก็อยากจะตีกลองให้ยามะจังเต้นครับ ผมอาจจะคิดไปเองก็ได้ แต่เราเข้ากันได้ดีมากครับ
ยามาดะ: นั่นเพราะว่าเรารู้จักกันมานานมากไง~ มีตั้งหลายอย่างที่ผ่านมันไปได้ด้วยกัน แค่เราสองคน อาจจะเริ่มตั้งแต่ตอนที่เราต้นข้างๆกันในเพลง ‘Seishun Amigo’ ก็ได้นะ
* ‘Seishun Amigo’ เพลงประกอบละคร ‘Nobuta wo Produce’ ที่ยามะพีกับคาเมะแสดงนำ (ยูโตะตัวน้อยก็เล่นด้วย)
ยูโตะ: ตั้งแต่ตอนนั้นเราก็ได้คู่กันมาตลอด แล้วเราก็จะแสดงให้ทุกคนเห็น “คู่หู” ที่ดีที่สุดตั้งแต่เคยมีมาเลยครับ!!
* เค้าใช้คำว่า combi ลูลิเดาว่าน่าจะมาจาก combination ที่แปลว่าส่วนประกอบอ่ะค่ะ เลยแปลว่าคู่หู
————————————————————————–
Credit Mag scans: hxh_shami // English trans: honyaku_rakuen
แปลไทย :: ลูลิ~ (kawaii~ne)
www.whatsubb.com ~ 
Please take it out with full credit
————————————————————————–
,, กี๊ซซซซซซซซซซซซซซ…….. จิ้น!!
ตั้งใจจะแปลแบบตรงไปตรงมา ไม่ลำเอียง ไม่จิ้น ,, ข่มใจสุดริด
แต่คนแปลฉบับอิ้งจิ้นมาก่อน ลูลิก็เลยตามน้ำไป ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ชอบที่ยามะจังบอกว่า “ไม่ว่ายังไงยูโตะคุงเป็นยูโตะคุง(ของผม)อยู่ดี” ฟังแล้วปลื้มมมมมม
น้องมันก็คงแค่พูดไปตามที่คิด แต่สองแง่สามง่ามระเบิดจินตนาการคนอ่านได้ดีจริงๆ 555+
นากะXยามะ เชียร์ >///////<
Like this:
One blogger likes this post.
Recent Comments